Filmregisseur Ham Chun-su komt een dag te vroeg aan in Suwon voor de vertoning van een van zijn films. Terwijl hij de tijd probeert te doden, ontmoet hij de jonge schilder Yoon Heejuong. Zij heeft nog nooit een van zijn films gezien, maar weet dat hij beroemd is; hij vraagt haar om haar schilderijen te mogen zien. Ze wandelen, praten, eten sushi en drinken veel te veel soju. Er ontvouwt zich een subtiel spel van aantrekken en afstoten. Is dit het begin van een romance? En dan begint het verhaal plotseling helemaal van voren af aan. Een droogkomisch verhaal in twee delen over kijken en over hoe we ons herinneren iets gezien te hebben. Zelfs de allerkleinste verandering kan het leven een heel andere wending geven.
“Hongs films zijn vaak vergeleken met Groundhog Day; ook hier zich herhalende verhalen en personages die in een tijdlus verstrikt lijken. Maar Right Now, Wrong Then gaat ook over kijken, en over hoe we ons herinneren iets te hebben gezien. Je hoeft de camera maar een beetje te verplaatsen, een voice-over toe te voegen, een scène iets langer door te laten lopen, en je hebt een heel andere film. Een prachtig puzzeltje over hoe we nooit twee keer in dezelfde rivier kunnen stappen.”
Internationaal Film Festival Rotterdam
,“Right Now, Wrong Then komt tot stand door middel van herhaling, in die zin dat de twee delen pas betekenis krijgen in relatie tot elkaar. Hong maant de kijker aan om gelijkenissen te zoeken en verschillen te verklaren. Waarom verandert de verf in het tweede deel van kleur? Het zijn schijnbaar functionele details waarmee de filmmaker iets lijkt te willen zeggen, maar de richting die ze aanwijzen blijkt steeds een dood spoor te zijn. Betekenis kristalliseert nooit, blijft steeds vloeibaar en glipt je door de vingers. Het gaat Hong immers niet om de afzonderlijke delen, maar wel om de virtuele tussenruimte, die de concrete werelden ver overstijgt door oneindig veel mogelijke werelden op te roepen. Personages in dezelfde situatie nemen andere beslissingen, waardoor dezelfde motieven in steeds andere gedaantes terugkeren. Het resultaat is een obsessief onderzoek naar de relatie tussen toeval en noodzakelijkheid.”
Bram Van Beek / Sabzian
